Domena: Jądrowce (Eukaryota)Królestwo: Zwierzęta (Animalia), Linnaeus 1758Typ: Strunowce (Chordata), Bateson 1885Podtyp: Kręgowce (Vertebrata), Cuvier 1812Gromada: Płazy (Amphibia), Linnaeus 1758Rząd: Bezogonowe (Anura), Oppel 1811Rodzina: Żabowate (Ranidae), BonaparteRodzaj: Żaba (Rana), LinnaeusGatunek: Żaba trawna (Rana temporaria), Linnaeus 1758
Podobnie jak żaba dalmatyńska i żaba moczarowa należy do tzw. żab brunatnych (jest ich najpospolitszym przedstawicielem żyjącym u nas). Ciało żaby trawnej ma długość 7-10 cm. Jest ono wydłużone, krępe, pysk szeroki, krótki i tępy, zakończony jednak ostrzej niż u żaby wodnej.
Staw skokowy wyprostowanej do przodu kończyny tylnej sięga za oko, nie dalej niż do końca pyska. Ubarwienie żaby trawnej jest bardzo zmienne, pod względem przystosowania ubarwienia do środowiska przewyższa ją tylko rzekotka. Jej grzbiet bywa brązowy lub rdzawy. Zawsze występują u niej plamy skroniowe, poprzeczne pasy na tylnych nogach oraz znajdująca się za głową plama w kształcie odwróconej litery „V”. Często grzbiet pokrywają także inne plamy. Brzuch ma białawy, zwykle silnie nakrapiany. W okresie godowym podgardle samca może przybrać niebieski kolor.
Okres godów żaby trawnej przypada na wczesną wiosnę. Samice i samce można spotkać – często już w fazie ampleksusu – nawet od połowy lutego (w Polsce zwykle pod koniec marca) w zbiornikach wodnych. Samica składa 700-4500 jaj bez starannego wyboru miejsca. Skrzek tworzy galaretowate, kuliste kłęby pływające zwykle po powierzchni płytkiej wody. Natychmiast po łączeniu się par i złożeniu skrzeku żaba trawna opuszcza wodę i aż do późnej jesieni żyje na lądzie. Kijanki zaraz po wylęgnięciu przywierają do liści roślin wodnych. Ich rozwój trwa 2-3 miesiące, a przeobrażenie przebiega jak u innych żab. W górach obserwowano zimowanie kijanek. Małe, mierzące 1-1,5 cm. długości żabki masowo opuszczają wodę w czerwcu.
Żaby trawne okres snu zimowego spędzają zwykle zagrzebane w mule na dnie zbiorników wodnych, ale niedojrzałe osobniki zimują często na lądzie w wilgotnych kryjówkach. Wiosną żaby trawne są pierwszymi żabami budzącymi się ze snu zimowego. Poza okresem godowym prowadzą wyłącznie lądowy, zmierzchowo-nocny tryb życia. Żywią się różnymi bezkręgowcami (pająkami, ślimakami, dżdżownicami, chrząszczami, owadami błonkoskrzydłymi oraz innymi stawonogami). Polują głównie o zmroku lub w czasie deszczu. Same także mają wielu wrogów; żywią się nimi między innymi: zaskrońce, jeże, borsuki, sowy oraz żmije.
Występuje na ogromnym obszarze. Można ją spotkać od północnej części Półwyspu Iberyjskiego aż do Wysp Japońskich. Jako jedyny płaz dochodzi do Przylądka Północnego i żyje w pasie tundry arktycznej. W całej Europie pospolita jest rasa nominalna żaby trawnej (Rana temporaria temporaria). Nie ma jej tylko na półwyspach: Bałkańskim, Apenińskim i Pirenejskim oraz w południowej Francji, ale występują tam dwie lokalne rasy o stosunkowo niewielkim obszarze rozsiedlenia. Rasa alpejska (Rana temporaria hannorati) żyje np. w południowo-wschodniej Francji, a rasa iberyjska (Rana temporaria parvipalmata) w północno-zachodniej Hiszpanii. Żaba trawna żyje głównie w lasach; można ją spotkać również na bagnistych łąkach, torfowiskach, w ogrodach, parkach, w zaroślach nad brzegami wód stojących i płynących, a często nawet daleko od wody. W górach dochodzi do 3000 m n.p.m., lecz spotykano ją nawet na wysokości 4000 m. W Polsce żaba trawna jest bardzo pospolita. Jest najpospolitszym płazem Tatr (występuje tam do 2000 m n.p.m.).
