Wideo:

„Video - Salamander Goes Ballistic”, S. Deban, Live Science  (43 kliknięć)

Bazy danych:

„Bolitoglossa dofleini”, Gustavo Cruz, Larry David Wilson, Randy McCranie, Manuel Acevedo, David Wake, Julian Lee, Ted Papenfuss, Franklin Castañeda, Sean Rovito, IUCN Red List of Threatened Species  (42 kliknięć)

Opisy:

„Bolitoglossa dofleini”, Theresa Ly, Kellie Whittaker, AmphibiaWeb  (35 kliknięć)

Opisy:

„Triton alpestre, Mesotriton alpestris”, Reptiles & Amphibiens de France  (42 kliknięć)

Opisy:

„Traszka górska”, Wikipedia  (46 kliknięć)

Kuriozalny sposób na karmienie młodych odkryli naukowcy z Jeny. Marszczelec pierścieniowy karmi swe dzieci własną skórą.

Marszczelce pierścieniowe zaliczają się do płazów beznogich. Płazy beznogie sa jedynymi współczesnymi płazami, które są całkowicie pozbawione nóg. Młode Marszczelca pierścieniowego pożerają płaty skóry swej matki. Do tej pory naukowcy myśleli, że młode żywią się już obumarłymi tkankami. W rzeczywistości dzieci „podgryzają” skórę matki, która następnie ulega regeneracji. Rytuał jak z horroru powtarza się dwa razy w tygodniu na przestrzeni 2. miesięcy.

Geny głównego układu zgodności tkankowej (MHC) wytwarzają białka o kluczowym znaczeniu w zwalczaniu infekcji. Naukowcy z Uniwersytetu Jagiellońskiego i Centrum Badań Środowiskowych Helmholtza (UFZ) scharakteryzowali zmienność genetyczną i wykryli więcej niż jeden gen MHC klasy II u płaza ogoniastego. W przeciwieństwie do ssaków, na temat układu odpornościowego płazów wiadomo bardzo mało. Populacje płazów zanikają gwałtownie na całym świecie, a jedną z najważniejszych przyczyn wymierania są choroby zakaźne, takie jak wywoływana przez pewien gatunek grzyba (Batrachochytrium dendrobatidis) chytridiomykoza. Dlatego informacje o funkcjonowaniu układu odpornościowego mają ogromne znaczenie dla ochrony płazów, mówią naukowcy, którzy wyniki swoich badań opublikowali w czasopiśmie Molecular Ecology. Badacze przeanalizowali populacje traszki górskiej, Mesotriton alpestris z Polski, na północo-wschodnim skraju zasięgu gatunku. Traszka górska jest pierwszym europejskim i trzecim w skali światowej płazem ogoniastym którego MHC zbadano, oraz pierwszym u którego stwierdzono więcej niż jeden gen MHC II.

Porównanie wielkości Beelzebufo ampinga
z Żabą ryczącą (Rana catesbeiana).

Skamieniałość ogromnej żaby sprzed 70 mln lat odkryto na Madagaskarze — informują badacze na łamach tygodnika Proceedings of the National Academy of Sciences. Żaba ważyła około czterech kilogramów. Naukowcy nadali jej nazwę Beelzebufo, co w wolnym tłumaczeniu znaczy „żaba z piekła rodem”.

Paleobiolodzy z University College London w Wielkiej Brytanii i Stony Brook University w Stanach Zjednoczonych piszą, że żaba miała wielkość około 40 cm i jest największą, jaką dotąd odkryto.

Miała kształt lekko spłaszczonej piłki, krótkie nogi i wielki pysk — opisuje współautorka artykułu, Susan Evans z University College London. Odkryty gatunek był spokrewniony z dzisiejszymi ropuchami.

Jak dodaje, jej dieta składała się głównie z owadów i jaszczurek, ale niewykluczone jest, że polowała również na młode dinozaury.

Brytyjscy naukowcy odkryli w kostarykańskim parku narodowym La Amistad trzy nowe gatunki salamander. Naukowcy z London's Natural History Museum odbyli trzy wyprawy badawcze do Ameryki Środkowej. Wśród około 5000 gatunków roślin i zwierząt odkryli tam między innymi dwa gatunki salamander Bolitoglossa, prowadzących nocny tryb życia oraz trzycentymetrową salamandrę Nototriton, tak małą, że dorosły okaz niemal cały mieści się na paznokciu kciuka.

Na całym świecie maleje populacja żab. Z najnowszych badań wynika, że ubywa ich także w rejonach objętych ochroną — informuje tygodnik PNAS. O spowodowanie spadku liczebności populacji płazów podejrzewano grzyba Chytridiomycosis (Batrachochytrium dendrobatidis).

Gromadzone od 35 lat dane pozwoliły naukowcom uzyskać historyczną perspektywę na to zjawisko. Naukowcy sprawdzali jednocześnie, czy jakieś zmiany występują wśród jaszczurek — zwierząt zajmujących te same, co żaby, siedliska, ale niewrażliwych na infekcje grzybicze. Okazało się, że w badanym okresie populacje zarówno płazów, jak i gadów zmniejszyły się o 75 proc. Naukowcy doszli wobec tego do wniosku, że nie ma to związku z infekcją grzybiczą.

Salamandra — Bolitoglossa dofleini — ma najmocniejsze mięśnie języka spośród kręgowców — informuje magazyn New Scientist. Jeszcze do niedawna za zwierzę o najsilniejszym języku uchodziła ropucha Bufo alvarius znana też z tego, że jej skóra wydziela silne halucynogeny. Mięśnie poruszające język salamandry są dwa razy silniejsze niż u ropuchy.